|
Vanaf het moment dat de eerste tonen door de luidsprekers knallen is Predatür een hoofdstuk van mijn leven geworden. Sinds begin jaren ’80 zitten “wij”, de “oudere” Status Quo fans namelijk al op een album te wachten dat de jaren zeventig weer zou doen herleven. Sindsdien hebben onze helden dat, op één uitzondering na (Heavy Traffic 2002) nagelaten. ‘Mean’ is de titel van het schijfje en dit album mag zo aan het lijstje S/Quo klassiekers “Piledriver”, “Hello!”, “Quo”, “On The Level” en “Blue For You” worden toegevoegd. Onvervalste Boogierock zonder concessies naar later “doorontwikkelde” muziek.
Begin 2005 wordt bekend dat Predatür een optreden in Nederland gaat verzorgen op het grootse Zwarte Cross festival. In plaats van me naar het postkantoor te haasten, om een entreekaartje te scoren neem ik contact op met Arjen de Graaf. Deze Quo-vriend uit Lelystad is ook geheel door het Predatür-virus aangetast. Anno 2007 zit de ‘Mean’ cd reeds 2,5 jaar in zijn auto-cd-speler opgesloten. Na een kort gesprek is het volgende duidelijk; Wij gaan er alles aan doen om Predatür naar Café 1913 te Frieschepalen te halen!
Café 1913 heeft een verleden (en heden) als Status Quo café. Al vanaf eind jaren ’80 zijn er in het café optredens van bands die de boogie-stijl hanteren en vanaf 1995, als ondergetekende mede-uitbater van dit bruine dorpscafé wordt, krijgt dit een verdere impuls.
Frieschepalen zelf, met 1000 inwoners, sluit zich aan bij de aanstekelijke boogie-muziek en sinds 1991 worden er vanuit het dorp busreizen naar de Status Quo concerten georganiseerd. Vliegreizen naar buitenlandse Quo-concerten is ook een geregeld terugkomend gebeuren. Ook de rondliggende dorpen, Siegerswoude, De Wilp en Ureterp haken in. Ook andere concerten en festivals worden aangedaan en de vraag is hier nu niet, “Gaan we nog ergens heen” maar “wanneer gaan we er weer ’s op uit?”
Arjen, Engelstalig goed onderlegd, gaat de contacten met de heren van Predatür verzorgen. Ik pak de organisatie op de thuisbasis op. Overleg gebeurt telefonisch, per e-mail en natuurlijk aan de bar bij één van de Quo-concerten die we regelmatig bezoeken. Al gauw komt er een “Go” uit Engeland. “The Preds” vinden het heerlijk om één dag na de Zwarte Cross op zaterdag een geheel optreden te verzorgen.
De uitbater van Café 1913 is (natuurlijk!) ook akkoord met het optreden en ook het opstellen van een mini-camping naast het café, voor de gasten van ver, is geen probleem.
De naam “Crossed Guitars Festival” was toen nog niet aan de orde al wordt er nu, met terugwerkende kracht, wel zo over gesproken.
|
